Winnaars haiku-wedstrijd

WEDSTRIJD IN HET KADER VAN GEDICHTENDAG & POËZIEWEEK 2018

Een haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels, waarvan de eerste regel 5, de tweede regel 7 en de derde regel weer 5 lettergrepen telt. De haiku drukt een ogenblikervaring uit. Hij is een notendopje vol emotie, waarin weinig ruimte is voor ontledingen en benaderende omschrijvingen. Een haiku is dus niet zomaar eender welk klein gedicht in drie lijnen met 5-7-5 lettergrepen! Even belangrijk als de vorm is de verwondering en een haast kinderlijke verbazing die er uit spreekt. De haiku is het resultaat van nauwkeurig waarnemen en liefdevolle zorg voor de zegging.

De klassieke haiku heeft in de regel de seizoenen als thema (waarbij "nieuwjaar" óók een seizoen is in Japan). De moderne haiku kan zich net zo goed richten op zaken als het stadsleven, een pretpark, een bouwwerf, modeverschijnselen, een museum … De moderne haiku bestrijkt thematisch dus een bredere waaier, maar ook dan is hij een combinatie van een momentervaring en de zorg voor de verwoording.

Door zomerregens
zijn de kraanvogelpoten
korter geworden
- Basho

Vlinder in de trein
Mijn God dacht ik als daar maar
geen haiku van komt
- Ilja Leonard Pfeijffer

 

Uitslag


De winnaar:

Het reuzenrad is
uitgedraaid. De stad staat stil.
Nog snel twee wafels.

Annelies Wouters


Uit het juryrapport: The party’s over, het feest is ten einde. Gevisualiseerd in het stilvallen van het reuzenrad, blikvanger van de festiviteiten. De schwung van het plezier. Het rad staat nu stil, het feest is over. De feestganger die met het rad meedraaide beleeft dit als in een omgekeerde waarneming. Zoals in een trein zitten en denken dat jij gaat, terwijl het de trein naast jou is die vertrekt. Het rad draait niet meer, maar het lijkt de stad te zijn die stilvalt. En dan, een laatste (futiele?) poging om het feest nog even vast te houden, het onafwendbare einde nog even voor te zijn of te counteren: nog snel twee wafels. Sterk eindvers. Wij zijn fan.


Tweede prijs:

Koud klemt het water;
je lamp snijdt het duister, maar
zo rank de steuren!


Geert Baert

Uit het juryrapport: Tweede prijs. De meest enigmatische. Duisternis en koude, allebei diep en intens: de man op het water biedt ze het hoofd. Maar al even intens ook de beloning, wanneer het schouwspel zich in schoonheid openbaart voor de visser. Of is het de natuurliefhebber? Sfeervol, al is het dan op een hardere, ongepolijste manier.


Derde prijs:

De zomer verslenst,
er sluipt weemoed in ons huis.
De lucht oktobert.


Jan Weynants 

Uit het juryrapport: Derde prijs. De sfeervolste. Blinkt uit in mooi taalgebruik, mooie woordkeuze. ‘Verslenst’ is sterker dan ‘verwelkt’ in deze context, en de dubbele slepende ‘sl’ benadrukt de loomheid, de traagheid die er in het seizoen geslopen komt. Op het eind een prachtig, schilderachtig neologisme. Voor de jury een haiku doordrongen van het gevoel van vergankelijkheid. Vergankelijkheid van tijd, van seizoenen, van mooie dingen.


Scholierenprijs:

De Herfst kleedt zich uit
Ik gluur tussen mijn vingers
naar haar avondrood
 
Carlotta De Cooman van GO! Atheneum Courtmanslaan (5 LAWE)

 
Uit het juryrapport: De herfst wordt aanbeden, heimelijk en bijna sensueel. Het avondrood is zo sprekend en toch zo verschillend voor iedereen: het rood dat je ziet als je in de zon zit en je ogen dichtknijpt, het rood van een donker herfstblad, het rood van de zonsondergang. Prachtige sfeerschepping.